“ေငြမကိုင္ဘူး၊ဖိနပ္မစီးဘူး၊ မိခင္က ငိုျပီးတားတဲ႔ၾကားက ရဟန္း၀တ္ျပီး ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ သီတင္းသံုးေနတဲ႔ နယ္သာလန္က ဦးအဂၢ”

ေမာ္လၿမိဳင္က အျပန္ သထုံ ေရႊဆံေတာ္ ဘုရားေရွ႕ ကားၾကဳံတားေနတာ ေရွ႕က ကားက ရပ္မေပးတာေတြ႕လို႔ ကိုယ္ေတြက ရပ္ပီး ေမးလိုက္မိတာ လွည္းကူးကို တဲ့။ အဲ့အခ်ိန္မွာ သဃၤန္းကို လက္ကေတာ့ထိုး အျပည့္႐ုံထားပီး ေျခဗလာနဲ႔

ကဲ ကားေပၚတင္ေခၚ လမ္းၾကဳံေပါ့.. ေမးၾကည့္တာ ဘယ္က လဲ ဆိုေတာ့ နယ္သာလန္ ကတဲ့ ရန္ကုန္ကို ဗီဇာ အတြက္ သြားမွာတဲ့ .. သထုံ ေတာရမွာ ဝါဆိုမွာတဲ့ .. ဗမာစကားကို ႀကိဳးစားပီးေျပာရွာတယ္…

ကိုယ္လဲ နဲနဲပါးပါး ေထာပတ္ေလခ်ဥ္တက္ေတာ့(အဂၤလိပ္စကားနဲနဲတတ္တာကို ေျပာတာပါ) ဝမ္းသာပီး ေပ်ာ္လို႔ အဲဒါနဲ႔ ေထာပတ္အိုးကို ငပိေကာ္တဲ့ ေယာင္းမ နဲ႔ ေမႊရင္းစပ္စု ပါေလေရာ…

အခ်ဳပ္ေျပာရရင္ …

သဃၤန္း ( သံဃာရဲ႕ ယူနီေဖါင္း ) လက္ကေတာ့ထိုး ေသခ်ာ ႐ုံထားတယ္… ဖိနပ္မစီးဘူး။ကားေနာက္ခန္းက ထိုင္လာတယ္ အပိုစကားမေျပာ မ်က္လႊာခ် သီတငိးသုံးလာတယ္…

အေဖအေမ က မကန္႔ကြက္ဖူးလားေမးေတာ့ အေမက ငိုတယ္ သားေလးတေယာက္ စြန္႔ပစ္လိုက္ရလို႔ ဆိုသတဲ့…။အသက္ေမးေတာ့ ၃၇.. ရဟန္းဝါ က ၈ ဝါတဲ့။ ဦးဂိုအင္ကာ ဆီမွာ တရားစထိုင္ရင္း က စတာတဲ့

အရင္ဆုံး မုံရြာဖက္က မဟာၿမိဳင္ ေတာနက္ထဲမွာစျပီးသီတငိးသုံးခဲ့တာတဲ့… မဟာေဗာဓိျမဳိင္ဆရာေတာ္ႀကီးရဲ႕ေက်ာင္းနဲ႔ သူေနတဲ့ ေနရာက ၄၅မိနစ္ေလာက္ခရီးရွိသတဲ့… ၂ ႀကိမ္ ဖူးခြင့္ရခဲ့သတဲ့…

သူဆရာေတာ္ႀကီးကို ဖူးရခ်ိန္မွာ သူရခဲ့တာေလးကို ရွင္းျပတာေတာ့….. (((အဲ့မွာ ဘာမွမရွိဘူး …ဒါေပမယ့္အားလုံးရွိတယ္))) (((အကုန္ရွိတယ္… ဘာမွေတာ့မရွိဘူး)))တဲ့

တခုေျပာေသးတယ္…

သူေရာက္စတုံးက မဟာၿမိဳင္ေတာ ဆိုတာ ေတာနက္ (Jungle) ပါတဲ့ …သူအဲ့ကေနျပန္ခဲ့တဲ့အခ်ိန္မွာ ေျပာင္သလင္းခါေနပီတဲ့ … အိုင္အမ္ ဆိုးဆက္ဒ္ .. တဲ့…ရွက္စရာေကာင္းလိုက္တာ…

လမ္းမွာ Feel စားေသာက္ဆိုင္ ခန ဝင္နားေတာ့ ေဘးဝိုင္းက လူေတြက သူကားေပၚျပန္ႂကြခါနီး ပိုက္ဆံ လႈတာ ကို လက္မခံဘူး ပိုက္ဆံမကိုင္ပါဘူးတဲ့ …

ကဲ … ျမန္မာ လူမ်ဳိး ဘုန္းႀကီးဆိုတဲ့ ဘဲတို႔….ဖိနပ္မစီးတဲ့သံဃာနဲ႔ Lexus နံပါတ္ျပားအဝါ နဲ႔မွဆိုတဲ့ …ဘုန္းႀကီး ငနဲတို႔..ဘယ္လိုေတြေတာင္ ကြာျခားေနတာလဲ….ဒီလိုနဲ႔ ပဲခူးေရာက္ခါနီး ဝါဆိုလျပည့္ေန႔ နီးလို႔ ဝါဆိုသဃၤန္း ကပ္ပါရေစဆိုေတာ့ ရပါတယ္တဲ့..

တခုေတာ့ေျပာတယ္ ..မင္းသေဘာပါတဲ့ တကယ္ေတာ့ ငါ့မွာ သဃၤန္းေတြ ဆိုတာ အမ်ားႀကီးပိုေနတာမလိုဘူးတဲ့.. ကိုယ္ပတ္ ဆိုတဲ့ ခ်ည္သားအပိုင္းေလးရရင္ ပဲ အဆင္ေျပပါျပီတဲ့..

အခင္းလိုပဲ ခင္း တာျဖစ္ျဖစ္ … သထုံ ဖက္က မိုးမ်ားလို႔ အကာေလးပဲ ျဖစ္ပေစတဲ့…

အဲတာနဲ႔ ပဲခူးၿမိဳ႕က နာမည္ႀကီး သဃၤန္းဆိုင္ ၂ဆိုင္ အထိပင့္ၿပီး သူလိုခ်င္တဲ့ ကိုယ္ပတ္ သ ဃၤန္းအပိုင္း ခ်ည္သားစစ္စစ္ ရဖို႔ လိုက္ဝယ္တာ အဲ့ဆိုင္ေတြက စပန္႔သားကို ခ်ည္သားပါဆိုပီးအတင္း ေျပာေရာင္းတယ္… သူကလဲ တကယ့္ အေသအခ်ာ အလုပ္တခု ကို လုပ္တဲ့သူ ပီပီ သူသဃၤန္း အစနဲ႔ကို ယွဥ္ျပေသးတာ…

ရွက္စရာေကာင္းပါတယ္ … က်ေနာ္တို႔လူမ်ဳိးေတြ … ႏိုင္ငံျခားသား ဘုန္းႀကီး ပါကြာ..သာမန္ သူေတာင္းစားဘုန္းႀကီးအဆင့္ေလာက္ထင္ျပီး ဂ်င္းထဲ့ခ်င္တာ..ဒါေတာင္ နိဗၺာန္ကုန္ေရာင္းေနတာ….

သူကသေဘာထားႀကီးစြာနဲ႔ က်ေနာ္ သိပ္လႈခ်င္ေနမွန္းသိလို႔ လက္ခံလိုက္တယ္..

ဆိုင္ျပန္သြင္းလို႔ရမယ့္ သဃၤန္းမဟုတ္ဘူးေနာ…ပုဆိုးပိုင္း..လူေသ လႊမ္းတဲ့အဝတ္စပိုင္းေလာက္ ဟာေလးေနာ္…

ခ်ည္သားအစစ္ .. မိတ္အင္ ထိုင္းလန္းဆိုပီး … ငရဲမွာေတာင္ ကၽြန္စိတ္ေမြးတာ ဗမာ ဗုဒၶဘာသာအခ်ို႔က…လိမ္ေရာင္းတာ

(အိဒမ္ေမပုံညံ နိဗာန္နသ ပစ္စေယာေဟာတု )… လို႔ က်ေနာ္ကို လိုက္ဆိုခိုင္းျပီး အဲ့အဝတ္စ ကိုယ္ပတ္ကို အလႈခံသြားတာ…

က်ေနာ္ေမးတယ္ … ပိုက္ဆံ မကိုင္ ဖိနပ္မစီး ဒီလိုပဲ တေနရာကတေနရာကို ႂကြေနလားဆိုေတာ့…

ပိုက္ဆံေပး လိုင္းကားစီးေတာ့ အေပးအယူ သေဘာတဲ့ ..သူက်ေနာ္ေရွ႕က ကားရပ္မေပးဘဲ က်ေနာ္က ရပ္ေပးလိုက္ပို႔ လႈဒါန္းတာ ဒီအခြင့္အေရးကို သူ လူေတြကို ေပးထားျပီးသားတဲ့…. က်ေနာ္က ယူတတ္လို႔ ရတာတဲ့ … မယူႏိုင္တဲ့သူကသာမရတာတဲ့..

ဘဝမွာ အေက်နပ္ဆုံးပါ .. သံဃာ သရဏံ ဂစၧာမိ..

နယ္သာလန္..မဟာၿမိဳင္ေတာ ( သစ္ပင္ေတြမရွိေတာ့ဆိုပဲ)..ဖားေအာက္ ေမာ္လၿမိဳင္ … အာနာပါန… ပရိယတၱိ.. ပရိပတၱိ…

More Dana..More Thee La… Less Doke Kha..

Do Bawana… Less Thaww Ka

By U Agga

Facebook Comments

admin

error: Content is protected !!