ဘုန္းႀကီးဆီက သကၤန္းျပန္ဝယ္ၿပီးလႉတာ ကုသိုလ္ရပါသလား ငရဲႀကီးပါသလား?

မဂၤလာပါ ဦးဇင္း။ တခုေလာက္ေမးခ်င္လို႕ပါ။ သူမ်ားလွဴ ျပီးသား ပစၥည္းတခုကို ကိုယ္က ျပန္ဝယ္ပီး ျပန္လွဴရင္ ကုသိုလ္မရဖူးဆိုတာဟုတ္ပါသလား။ ဥပမာ ေျပာရ ရင္ ဘုုန္းျကီးေက်ာင္းမွ သကၤန္းေတြေပါမ်ားေနလို႕ တပည့္ေတာ္မက အသစ္တခု မဝယ္ေတာ့ပဲ အဲသကၤန္းကိုပဲ ဘုန္းျကီးစီ ဝထၳဳေငြနဲ႔ျပန္ဝယ္ပီး ျပန္ပီး လွဴရင္ ကုသိုလ္မရဖူးလို႕ေျပာတာျကားဖူးလို႕ပါ။ အဲတာ ဟုတ္ပါသလား။

အဲ့လိုလုပ္ရင္ ငရဲႀကီးတတ္ပါတယ္ ဒကာမ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ရဟန္းေတာ္က ပိုက္ဆံ မသုံးရဘူး၊ ပစၥည္း မေရာင္းရဘူး၊ ဖလွယ္မႈကိုလည္း မျပဳရပါဘူး။ ဒကာမကို ရဟန္းေတာ္က သကၤန္းေတြ ပိုက္ဆံနဲ႔ လဲလိုက္ရင္ ေရာင္းရင္ ရဟန္းေတာ္ကလည္း ငရဲက်မယ္ ဒကာမကလည္း ဝိနည္း နဲ႔ သာသနာေတာ္ကို ဖ်က္ဆီးေနတဲ့အတြက္ ငရဲႀကီးတတ္ပါတယ္။ ဝိနည္းကို မလိုက္နာတတ္တဲ့ ရဟန္းေတာ္ေတြကို ဝိနည္းမွာ မလိုက္နာေအာင္ ေထာက္ပံ့ေပးတဲ့ ဒကာ ဒကာမေတြက အကုသိုလ္ အႀကီးႀကီး စုေနပါတယ္လို႔ ေဝဘူဆရာေတာ္ထံမွ သိရပါတယ္။ ေဝဘူဆရာေတာ္ႀကီးက ပိုက္ဆံကို တစ္ခါမွ (စာအိတ္နဲ႔လည္း) လက္ခံေတာ္မမူပါဘူး။

အဲ့ေတာ့ ဒကာ ဒကာမေတြက ဆရာေတာ္ႀကီးရဲ႕ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ ဆရာေတာ္ မျမင္တဲ့၊ မရွိတဲ့ အခ်ိန္မွာ ပိုက္ဆံကို တစ္ေနရာမွာ ထားခဲ့ေလ့ ရွိခဲ့ပါတယ္။အဲ့ေတာ့ ေဝဘူဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက မိန္႔ေတာ္မူတယ္ အဲ့လိုလုပ္ရင္ အကုသိုလ္ ျဖစ္ပါတယ္တဲ့။ တကယ္ပါ ဒကာမ၊ ဝိနည္းကို က်ဴးလြန္ျခင္းမွာ အားေပးၾကတဲ့ ဒကာ ဒကာမေတြက အကုသိုလ္ေတြ စုတယ္၊ ငရဲ ႀကီးတယ္။ ဝိနည္းကို ေလးစားျခင္း၊ ဝိနည္းကို ဓိုရ္ (လိုက္နာ)ျခင္းမွာ အားေပးၾကတဲ့ ဒကာ ဒကာမေတြက ကုသိုလ္ေတြ စုတယ္၊ နတ္ျပည္နဲ႔ နိဗၺာန္နဲ႔ နီးပါတယ္ ေရာက္ရလြယ္ပါတယ္။

ဒကာမကို လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္ တစ္ခု ေျပာလိုက္ပါမယ္။ ရဟန္းတစ္ပါးက ဝိနည္းစည္းကမ္း က်ဴးလြန္ရင္ ဒကာမက အဲ့ဒီ ရဟန္းကို ဆုံးမသင့္ပါတယ္၊ ဆုံးမရပါတယ္ – “အရွင္ဘုရားကို တပည့္ေတာ္ ဝိနည္းနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေလွ်ာက္စရာ ရွိပါတယ္ ဘုရား။” (ရဟန္းေတာ္က လက္ခံရင္ ဒီလို ဆက္ ေလွ်ာက္လိုက္ပါ) “အရွင္ဘုရားက ဝိနည္း စည္းကမ္း က်ဴးလြန္ေနပါတယ္၊ ဝိနည္း စည္းကမ္းကို လိုက္နာေတာ္မူပါ ဘုရား။”အဲ့ဒီမွာ ရဟန္းေတာ္က ဝိနည္းစည္းကမ္း တကယ္ က်ဴးလြန္ေနတယ္ဆိုရင္ ဒကာမရဲ႕ အဆုံးအမကို (ဝိနည္းနဲ႔ ညီတယ္ဆိုရင္) တစ္သေဝမတိမ္း လိုက္နာရပါတယ္။ မလိုက္နာဘူးဆိုရင္၊ အဲ့ဒီ စည္းကမ္းကို ထပ္ က်ဴးလြန္တယ္ဆိုရင္ စည္းကမ္း က်ဴးလြန္ျခင္းအတြက္လည္း အာပတ္ သင့္ပါတယ္၊ ဒကာမရဲ႕ အဆုံးအမကို မလိုက္နာတဲ့အတြက္ ထပ္ (ဒုကၠဋာ) အာပတ္ သင့္ပါတယ္။ စိတ္ပါလက္ပါ က်ဴးလြန္ထားတဲ့ အာပတ္ သင့္တယ္ဆိုေတာ့ အဲ့ဒီ ရဟန္းေတာ္က တစ္သက္လုံး မဂ္၊ဖိုလ္ မရႏိုင္ပါဘူး၊ ငရဲေတာင္ က်တတ္ပါတယ္။

ရဟန္းေတာ္က ငရဲ မက်ခ်င္ဘူးဆိုရင္၊ မဂ္၊ဖိုလ္လည္း ရခ်င္တယ္ဆိုရင္ အဲ့ဒီ ရဟန္းေတာ္က အဲ့လို အာပတ္လည္း သင့္တယ္ဆိုရင္ တစ္ျခားရဟန္းတစ္ပါး ရွာၿပီး အျပစ္ကို (အာပတ္ကို) ဝန္ခံရပါတယ္။ ဘယ္ရဟန္းထံမွာ မဆို ဝန္ခံလို႔ရတာ မဟုတ္ပါဘူး၊ ဒီရဟန္းေတာ္ က်ဴးလြန္ထားတဲ့ သိကၡာပုဒ္ကို မက်ဴးလြန္ထားတဲ့ ရဟန္းတစ္ပါးကို ရွာရပါတယ္။ ရွာေတြ႔ၿပီး သူ႔ကို ဝန္ခံရပါတယ္ (ေဒသနာ ၾကားရပါတယ္) – “ေနာက္အခါ သတိထားလိုက္ပါမယ္ ဘုရား (မက်ဴးလြန္ေတာ့ဘူး)” လို႔ စင္ၾကယ္တဲ့ ရဟန္းေတာ္ကို ကတိေပးရပါတယ္။

တကယ္တမ္းကေတာ့ ဒီလို မလြယ္ပါဘူး ေနာ္။ ဒါဆို ဒကာမက အခု ရဟန္းေတြကို သူတို႔က ဝိနည္း လိုက္နာလား မလိုက္နာဘူးလားလို႔ သြားစစ္မယ္ဆိုရင္ အခက္အခဲ အမ်ားႀကီး ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ အကုသိုလ္ အမ်ားႀကီး စုႏိုင္ပါတယ္။ ဒကာမက ဝိနည္းဓိုရ္ ရဟန္းအစစ္တစ္ပါးကို ဝိနည္း က်ဴးလြန္တယ္လို႔ အျပစ္ေပးလိုက္ၿပီး တကယ္အမွန္ေတာ့ ရဟန္းေတာ္က မက်ဴးလြန္ဘူး (သိကၡပုဒ္ေတြ အမ်ားႀကီး ရႈပ္ပါတယ္ ဒကာမ) ဆိုရင္ ဒကာမမွာ အကုသိုလ္ စုသြားပါၿပီ။ ကုသိုလ္နဲ႔ပဲ ဆုံးမခ်င္တယ္ဆိုရင္ အရင္ ေမးလိုက္ပါ –

“အရွင္ဘုရား တပည္ေတာ္က အရွင္ဘုရားနဲ႔ ဝိနည္း ခဏ ေဆြးေႏြးလို႔ ရမလား ဘုရား။” ရဟန္းေတာ္က “ရတယ္” ဆိုရင္ “အရွင္ဘုရား၊ အရွင္ဘုရား ခုန ျပဳခဲ့တဲ့ အလုပ္ / မိန္႔ခဲ့တဲ့ စကား / နည္းလမ္း ဟာ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ ဝနည္းေတာ္နဲ႔ ညီပါသလား ဘုရား။” ရဟန္းေတာ္က “ညီတယ္” ဆိုရင္ ဒကာမက ရဟန္းေတာ္ကို ခ်ီးမႊမ္းရပါတယ္ – “ဝိနည္းဓိုရ္ ဆရာေတာ္ျဖစ္တဲ့ အရွင္ဘုရားကို တပည့္ေတာ္ အၿမဲ ရိုေသေလးစားမွာပါ ဘုရား။”ရဟန္းေတာ္က “မညီဘူး”ဆိုရင္ ဒကာမ ဆုံးမရပါတယ္ – “အရွင္ဘုရား ဒီလို လုပ္ရင္ ဝိနည္းနဲ႔ မညီေတာ့ အရွင္ဘုရား အတြက္ တပည့္ေတာ္ စိုးရိမ္ရပါတယ္ ဘုရား။ ဋီကာက်မ္းအတိုင္း ေျပာမယ္ဆိုရင္ အရွင္ဘုရား ငရဲ ႀကီးမွာပါတဲ့ ဘုရား။ အရွင္ဘုရား အဲ့ဒီ အလုပ္ကို/စကားကို ဝိနည္းနဲ႔ အညီပဲ ျပဳေတာ္မူပါ ဘုရား။”

ဒီလို အႀကီးမားဆုံး ေမတၱာ ထားၿပီး ရဟန္းတစ္ပါးနဲ႔ ဆက္ဆံရင္ ဒကာမမွာ ကုသိုလ္ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အမ်ားႀကီး ရမွာပါ။ရဟန္းေတာ္ေတြမွာ သကၤန္း “အပို” မရႏိုင္ပါဘူး ဒကာမ။ အဲ့လို ဒီကမၻာမွာ မျဖစ္ႏို္င္ပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ရဟန္းေတာ္ေတြက ဒါန စတဲ့ ကုသိုလ္ (၁၀)ပါးကို က်င့္ႀကံရပါတယ္။ အဲ့ဒါေၾကာင့္လည္း သကၤန္းမရွိတဲ့ ေက်ာင္းေတြကို ရဟန္းေတာ္ရဲ႕ “အပို” သကၤန္းေတြ ရဟန္းေတာ္က သြားလွဴေပးရပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားလည္း မိန္႔ေတာ္မူတဲ့အတိုင္း “အပို”သကၤန္းကို အိပ္ရာခင္း၊ လိုက္ကာ၊ ေနခင္းထိုင္၊ လက္သုတ္ပဝါး စသည္အျဖစ္ သုံးသင့္ပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရား ေခတ္မွာ “အပို” သကၤန္းေတြကို အမႈန္႔ျဖစ္ေအာင္ ေျခထားလိုက္ၿပီး ၾကမ္းျပင္ကို ျပဳလုပ္ရာ၌ သုံးခဲ့ပါတယ္။ ဒကာမတို႔က ျပန္ ဝယ္မယ္ဆိုရင္ ရဟန္းေတာ္ေတြက ပိုက္ဆံရမလို႔ သိမ္းထားမွာပါ။ မဝယ္ဘူးဆိုရင္ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ အမိန္႔ေတာ္နဲ႔အညီ အသုံးျပဳမွာပါ ဒကာမ။

ရဟန္းေတာ္ေတြက သကၤန္းမာ်းမ်ား စုထားၿပီဆိုရင္ ဒကာ ဒကာမတို႔က ရဟန္းေတာ္ေတြကို ဘယ္လို အသုံးျဖစ္ေအာင္ သုံးရမလဲလို႔ ေမတၱာျဖင့္ အႀကံေပးသင့္ပါတယ္။ သကၤန္းေတြ ဘယ္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ နည္းပါသလဲ၊ အပိုသကၤန္းေတြကို ဘယ္မွာ ျပန္လွဴရင္ အက်ိဳးမ်ားမလဲ ဆိုတာလည္း ေဆာင္ရြက္ေပးသင့္တဲ့ နည္းလမ္းနဲ႔အတူ ေမတၱာျဖင့္ အႀကံေပးသင့္ပါတယ္။ဒကာ ဒကာမတို႔က ရဟန္းေတာ္တို႔ရဲ႕ ဝိနည္းမွာ တကယ္ ျပည့္စုံေအာင္ အားေပးရပါတယ္၊ ေထာက္ပံ့ေပးရပါတယ္၊ ဆုံးမေပးရပါတယ္။ အဲ့လိုဆိုရင္ ကုသိုလ္ အမ်ားႀကီး ရပါတယ္၊ နတ္ျပည္ေရာ နိဗၺာန္ေရာ ေရာက္ရ လြယ္ပါတယ္။ဦးဇင္းက အဂၤါေန႔မွာပဲ ေဖ့စ္ဘုတ္ သုံးခ်င္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ပရိသတ္ကို တရားဓမၼေတြ တကယ္ စိတ္ဝင္စားႏိုင္ေအာင္ ဓမၼပို႔စ္ေတြကို ခဏ ခဏ တင္ခ်င္ပါတယ္။ အဂၤါေန႔ မဟုတ္ရင္ ဦးဇင္း ျပင္ထားခဲ့တဲ့ စာေတြကို ဦးဇင္းရဲ႔ ရဟန္းဒကာမ မေကသီလႈိင္ တင္ေပးပါတယ္။

Credit-ခ်က္ႏိုင္ငံသားဆရာေတာ္ အရွင္ သရဏ

Facebook Comments

admin

error: Content is protected !!